Vraag & Antwoord

Afstand nemen

Beste Enis, 
En? Ga je nu eindelijk eens afstand nemen van IS of hoe zit dat?

Dit doet mij denken aan de situatie na 9/11. Er volgde een wereldwijde oproep aan moslims om afstand te nemen van Osama bin Laden en zijn terreurbeweging. Die reactie kwam er. Politiek, maatschappelijke organisaties, kerken, moskeeën, iedereen eigenlijk, werkten samen om de spanningen in de samenleving weg te nemen. Ik heb nog nooit zoveel moslims zo massaal afstand zien nemen. 

Ik moet ook denken aan de periode na de moord op Theo van Gogh. Of na de aanslagen in Madrid. En nu is het ‘de beurt’ aan IS. Vooral via de media wordt ‘de moslim’ bijna dwingend opgeroepen om afstand te nemen van IS. Want: met zo’n verklaring laat ‘de moslim’, opnieuw, zien dat hij geweld afkeurt. Dat hij gematigd is en vooral dat hij een… te vertrouwen moslim is? Dat het merendeel van IS-slachtoffers gewoon andere moslims zijn, vergeten we gemakshalve.

Afstandsverklaringen lijken de nieuwe vergunningen van deze tijd – beperkt geldig en ze dienen ter controle of moslims nog aan de regels voldoen. Waar komt die eis vandaan? Van de bange witte autochtoon? De niet-geïnformeerde christen? Van de ouderen die onzeker worden van televisiebeelden? Of van de persoon die moslims toch al niet moet? Misschien is het eens hoog tijd om afstand te nemen van onze eigen angsten. Een samenleving van vertrouwen zonder angst kan namelijk best wel tegen een stootje.

Meer info?
Deze column is op 30 september 2014 verschenen in het Hengelo’s Weekblad van Wegener Media.

Laat een bericht achter