Geloof en Samenleving

Een sfeerverhaal

Het voelt bij het naderende einde van dit jaar anders dan bij voorgaande jaren. In de Hoge Sfeer is de stemming wat bedrukter, wat zorgelijker. De gebruikelijke gebbetjes tussen de engelen en de geesten ebben weg en op een gegeven moment is zelfs het dagelijkse Gloria niet meer te horen. Wat is er toch aan de hand? Ja, de donkere tijd is aangebroken, zeker, maar is dat de oorzaak? Licht genoeg in de Hoge Sfeer zou je denken. De Stem ziet het even aan, maar grijpt dan in. Hij schrijft een brede vergadering uit voor alle vertegenwoordigers van de Hoge Sfeer. Alleen als het menens is, doet Hij dat. 

‘Welkom Sfeerbewoners, bij deze open ik de vergadering. We hebben één agendapunt: een bespreking van de situatie in de wereld. Wie mag ik het woord geven?’ Het blijft een tijdje stil, want iedereen voelt de ernst van de vraag. Tja, die wereld, het blijft op z’n zachtst gezegd een nogal moeizaam project van De Stem. Dan staat een engel van de afdeling monitoring op. H/zij schrijft altijd een lijvig jaarverslag van wat er in het betreffende jaar aan de hand was. ‘Als wij terugkijken op het afgelopen jaar dan zijn er nogal wat ingrijpende dingen gebeurd. En dat heeft miljoenen mensen een gevoel van grote onzekerheid gegeven. U moet dan denken aan de dreiging van een nieuwe grote oorlog, een uit de hand lopend virus, een klimaatverandering…’

De Stem valt de monitorengel in de rede ‘Ja, ja, dat weten we nou wel, dat is toch niks nieuws, dat gaat toch al eeuwen zo? Anderen?’ Een engel van de afdeling interne en externe communicatie vat moed: ‘Een groot deel van de mensen kan tegenwoordig alles wat in de wereld gebeurd binnen enkele seconden volgen op allerlei beeldschermen. Da’s nogal veel. Misschien daarom wel al die onzekerheid. Overigens zijn   wij zelf inmiddels ook zeer actief op die schermen met het verspreiden van vertrouwenwekkende en verbindende teksten en zo’. ‘Mooi, mooi’, zegt De Stem, ‘maar helpt het? Komt er vrede op aarde, komt die nu daarmee wat dichterbij? Want dat wordt langzamerhand toch wel eens tijd dacht ik zo.’

De Stem kijkt de vergadering rond. ‘Nou?’ vraag Hij. Maar er is niemand die nog iets durft te zeggen. ‘Goed’, zegt De Stem, ‘Ik begrijp het. Het is ook niet eenvoudig. We zouden kunnen overwegen om er een einde aan te maken. Maar dat doe ik niet. Daar is de wereld mij te lief voor. Ik heb heel mijn creativiteit, heel mijn ziel en zaligheid er in gelegd, begrijpen jullie wel?’ Iedereen knikt, ja dit begrijpen ze heel goed. Ze weten nog als de dag van gisteren dat De Stem besloot als doorslaggevende reddende maatregel om uit de Hoge Sfeer neer te dalen en zichzelf heel klein te maken in een Kind. Hij kwam in een voerbak ergens achteraf terecht. Hij vond het zelf zo’n groots plan (en klein tegelijk natuurlijk) dat Hij voor even De Sfeer had opengezet om een lichtend Sfeervol Gloria aan de mensen te laten horen. Maar het was nogal mis gegaan met Zijn Kind. Vreselijk mis zelfs. De Stem had Zijn Kind nadien naar de Hoge Sfeer thuisgehaald. En toch is een meesterlijke zet, bleef Hij altijd herhalen, hoe moeten de mensen anders erachter komen wie Ik ben en wie zij zelf zijn?

De vergadering loopt ten einde. ‘Ik stel voor’ zegt De Stem nu opmerkelijk opgewekt, ‘dat jullie allemaal jullie taken voor de wereld met hernieuwde inzet blijven doen. Een andere optie is er niet. Wij mogen en zullen onze hoop op een wereld van licht en vrede niet verliezen. Jullie kennen onze Sfeerrijke methoden: influisteren, hoop geven, de liefde opdiepen, verlangen wekken, creatief maken, het vertrouwen voeden, verbindingen leggen, ontmaskeren, de waarheid aan het licht brengen, troosten en kracht geven. Succes allemaal!’

Deze geestrijke oproep van De Stem breekt de beklemming in de Hoge Sfeer. Spontaan heffen de Sfeerbewoners een jubelend Gloria aan voor De Stem, voor Zijn Kind en natuurlijk voor de wereld. Zijn wereld.

Gezegend Kerstfeest en een hoopvol Nieuwjaar!

Laat een bericht achter