Geloof en Samenleving

2017 Deel 5 | Moskee – Uitsluiting of samenwerking?

Voormalig adviseur van president George Bush jr., Samuel Huntington, voorspelde dat de wereld aangaat op de clash van beschavingen. Welke? Die tussen het Westen en de Islam. Het is een wereldberoemde uitspraak die in menig wetenschappelijk rapport aangehaald wordt. Kijk, zeggen de geleerden, zie wat de radicale islamitische krachten doen. Zie hoe de Arabische Lente mislukt is, zie hoe moeilijk de integratie verloopt. Oorlogszuchtige jihadisten richten hun pijlen direct op democratische, westerse, samenlevingen met New York, Madrid, Londen, Parijs en Brussel tot gevolg. Is er überhaupt een argument te bedenken dat het met de islam ooit goed komt of dat islam vreedzaam kan nestelen in een democratische samenleving? Het zijn vragen die, terecht of niet, veel gesteld worden.

Door: Herman Koetsveld en Enis Odaci

Ergens in de voorbije honderd jaar heeft de islamitische wereld de democratische en technologische boot gemist, hier en daar een uitzondering daargelaten. De vooruitgang, uitgedrukt in welvaart, voorzieningen en rechtspositie van burgers, alsmede de ontsluiting van kennis, heeft grote delen van de Arabische wereld niet bereikt. Kennis is macht en daar heeft elk autoritair, theocratisch of op stambanden gebaseerd regime geen boodschap aan. Vele moslims vinden deze voorstelling van zaken bijzonder kort door de bocht en wijzen naar het kolonialisme, de vele oorlogen tegen soevereine staten en het gedogen van Saoedi-Arabië omwille van oliebelangen. Ongetwijfeld zit hier een kern van waarheid in, en we moeten niet oriëntalistisch doof zijn voor deze geluiden, maar of ze voldoende handvatten bieden voor de Nederlandse samenleving valt te betwijfelen.

Al deze beelden worden geplakt op de Nederlandse moslimgemeenschap. We zijn nu toe aan de derde, soms vierde generatie kinderen van wat we ooit gastarbeiders noemden. Het zijn inmiddels volwaardige Nederlanders, maar ze zijn niet losgekoppeld van hun traditie. De emotionele band met het land van herkomst is soms even sterk als die van hun ouders en grootouders, zoals blijkt uit de manier waarop gebeurtenissen in Turkije, Marokko en Syrië gevolgd worden. Is dat mislukte integratie? Alleen als we vinden dat het einddoel volledige assimilatie moet zijn, waarbij er geen sprake meer is van een eigen traditie of identiteit.

De hervorming ligt in de acceptatie van het gegeven dat een ander geloof, een andere cultuur een wezenlijke bijdrage kan en zal leveren aan de samenleving. Dus niet een multiculturele, parallelle samenleving, maar een multiculturele Néderlandse samenleving. Uitsluiten heeft het nooit gewonnen van samenwerken en in dat opzicht zijn de verkiezingen van maart een heuse lakmoesproef. De Nederlandse islam is in beweging, de diversiteit is enorm, zowel op cultureel als op theologisch vlak. Dat verdient ondersteuning en samenwerking. De moslimgemeenschap is een duidelijke minderheid in Nederland en daarom aangewezen op de ratio en de goede wil van de seculiere, christelijke en humanistische meerderheid. Het is een zeer kwetsbare positie.

Het jaar 2017: Lessen uit 500 jaar Reformatie
Deel 1: Wereld – Verbondenheid of versplintering
Deel 2: Europa – Einde of nieuw begin
Deel 3: Nederland – Hoe Holland hervormt
Deel 4: Kerk – Hervorming of parmantige neo-orthodoxie
Deel 5: Moskee – Uitsluiting of samenwerking
Deel 6: Ik – Van hard tot hart
Deel 7: Een verbindend woord

Meer info

  • Dit jaaroverzicht is gepubliceerd in het blad Volzin.

Laat een bericht achter