Beste Herman,
vindt de baas van jouw kerk dat de koning het te weinig over God heeft?

Allereerst: wij protestanten hebben geen ‘baas’ en geen paus. Wij hebben een voorzitter van een landelijk bestuur. Da’s mooi, maar soms ook lastig. Zij had zoiets gesuggereerd in een interview. Het werd gelijk zo opgeblazen in de media dat ze er een beetje van schrok: het was geen kritiek op de koning, maar een ‘observatie’. Vooruit.

Nu was het ook mij pas opgevallen dat koning Alexander de kerken niet noemde in zijn waslijstje met organisaties die de nabestaanden van de MH-17 ramp bijstaan. Of je noemt geen lijstje, of je bent volledig. De kerken hebben overal in het land allerlei herdenkingsbijeenkomsten gehouden en er is overal voor de slachtoffers en nabestaanden intens gebeden. En buiten het zicht van alles en iedereen is er de doorgaande persoonlijke betrokkenheid vanuit de kerken voor de nabestaanden. Nu zijn de kerken God niet. Gelukkig maar.

Terug naar jouw vraag. Mij interesseert het niet of de koning God noemt, maar of hij God ‘doet’. Of hij dus in zijn hoge positie het goede zoekt, oog heeft voor wie niet gezien worden, luistert naar de roep van hopelozen, woorden zoekt die mensen met elkaar verbindt en hoop en kracht geven. En zo meer. Dat bedoel ik met God doen. Die bestemming ligt inderdaad op het bordje van Willem-Alexander, maar niet minder op dat van jou en mij en de lezer van dit hoekje natuurlijk.

Meer info?
Deze column is op 16 september 2014 verschenen in het Hengelo’s Weekblad van Wegener Media.