Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Jij bent verdwaald, ik ben djihadist

Beste Enis,
onze samenwerking leidt weleens tot negatieve reacties. Wat vind jij daarvan?

Ja, we kunnen ondertussen een aardig boekwerkje samenstellen. Boze brieven in de Twentse Courant Tubantia, afkeurende berichten in onze mailbox. Samengevat: jij bent ‘verdwaald’ en ik ben een ‘djihadist’. Welja!

Waarom eigenlijk? Onze boodschap is dat moslims en christenen samen op kunnen en moeten trekken in het tegengaan van angst en wantrouwen in de samenleving. Critici denken dat we naïef zijn, dat we onze ogen sluiten voor de verschrikkingen. Of dat we ons geloof met onze samenwerking in de uitverkoop doen. Onzin.

Als we alleen uitgaan van de eigen ‘correcte’ godsdienst wordt binnen twee tellen elk gesprek kansloos. “Jij gelooft zus, ik geloof zo.” Klaar. Ruggen tegen elkaar, armen gevouwen. Tenzij de een de ander bekeert natuurlijk, dan zijn we dikke maatjes. Dat dan weer wel.

Als ik jou vraag hoe Jezus jou beweegt om het beste uit jezelf te halen, en jij vraagt mij hoe de Koran mij inspireert om het goede te doen voor de samenleving, dan hebben we meteen een ander gesprek. Dan stellen we onze ‘waarheid’ in dienst van de medemens en van de samenleving. Dan ontstaat er begrip vóór en vertrouwen ín elkaar.

Gelukkig zijn er ook vele positieve reacties. Ik geloof in het beeld van het vonkje. Als we bij elke vraag, bij elke brief, bij elk oogcontact en bij elke groet de ander doen beseffen hoe bijzonder dat contact is, dan maakt het heus niet uit of we een tulband, keppeltje of kruis dragen.

Meer info?
Hengelo’s Weekblad – Wegener Media

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin