Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Beste Enis,
 ging bij jou de vlag uit op Koningsdag?

Jazeker. Maar niet van harte. Want zo’n vlag betekent nogal wat. Ondersteun ik dan de handelsmissies naar landen die het niet zo nauw nemen met mensenrechten? Accepteer ik dat de kinderen van Willem en Maxima zomaar, puur vanwege hun achternaam, koninginnen kunnen worden? Accepteer ik ook dat zij met onze belastingcenten in de meest luxueuze paleizen leven en ondertussen asielzoekers geen recht krijgen op bed, bad en brood?

Of is het gewoon een gezellige dag, waarin jong en oud op rommelmarkten een gezellig dagje uit hebben? ’s Avonds een samenvatting op televisie terugkijken en alles is weer goed? Ik weet het niet. Ergens knaagt het dat het Koningshuis zo frank en vrij gebruik mag maken van talloze privileges, voorzieningen en wet- en regelgeving. Kom op zeg, het zijn toch ook maar mensen?

Maar ja, dan besef je hoezeer Nederland hunkert naar een eigen smoel. Nederlanders lopen al jaren rond als een kip zonder kop – welke kant het uitgaat is niet helemaal duidelijk. We zijn pas een volk als er een WK Voetbal is. Of een Elfstedentocht. Of als er samen gerouwd moet worden. Goed, Koningsdag weet jong en oud, rijk en arm, autochtoon en allochtoon bij elkaar te brengen. Ik ben dan graag, voor een dag, de kip. En Koning Willem is de kop.

Meer info?
Deze column is op 28 april 2015 in het Hengelo’s Weekblad.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin