Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Beste Enis,
ik zag dat jij was uitgenodigd voor een debatavond over ‘geluk’. En, heb je het geluk gevonden?

Afgelopen woensdag mocht ik panellid zijn in onze mooie Hengelose bibliotheek. Thema van gesprek was inderdaad: geluk. Ik zat er met vier andere Hengeloërs. Het eerste panellid was directeur van een boekhandel. Nummer twee was auteur van historische romans. De derde was musicus en horlogemaker en de vierde was directrice van een inloophuis voor kankerpatiënten. Ik was nummer vijf, vanwege mijn interreligieuze dialoogwerkzaamheden.

Een bont gezelschap. Dacht ik vooraf dat ik wel zou weten wat geluk zou zijn, na deze avond kan ik stellig zeggen dat geluk geen definitie kent. De directeur van de boekhandel vond geluk vooral bij zichzelf, bij zijn onafhankelijkheid van anderen. Hij maakte zijn eigen geluk. De auteur van historische romans vond het schrijfproces gelukzalig. Zij deed eindelijk waar zij al jaren van droomde. De musicus en horlogemaker verkeerde na negen maanden lang studeren op het feilloos drie kwartier kunnen spelen van Bach in een gelukkige staat. De directrice van het inloophuis kon het geluk in de ogen van andere mensen zien, als zij ondanks hun ziekte weer op weg waren geholpen.

En ik? Ik vertelde over het moment dat mijn vader kwam te overlijden. Na dat zwarte moment in mijn leven verruilde ik mijn carrière in de Randstad voor de zorg van mijn opeens alleenstaande moeder. Ik trok bij haar in. Het was licht in duisternis. Over geluk gesproken…

Meer info?
Deze column is op 28 oktober 2014 verschenen in het Hengelo’s Weekblad van Wegener Media.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin