Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Beste Enis,
je bent net terug uit Turkije. Heb je daar een vakantiegevoel of vooral een gevoel van thuiskomst?

Ik ben een klassiek product van de eerste generatie ‘gastarbeiders’. Ene been in het moederland, andere in Nederland. Dus eigenlijk is het beide: ik voel mij daar gelijktijdig thuis én op vakantie.

Het thuisgevoel heeft alles te maken met mijn opvoeding: die is vooral Turks. De taal, omgang met familie, feestdagen, dat soort dingen. Die herken en beleef ik weer wanneer ik in Turkije ben. Het vakantiegevoel heeft vooral te maken met het simpele feit dat vakanties een begin- en einddatum hebben. Elke dag telt. Dus reis ik meer en eet ik vaker buiten.

Mijn kinderen zijn daarentegen altijd in vakantiestemming. Voor hen is Turkije één groot reuzenpretpark. Ik geef toe, we verwennen ze maar al te graag. Met elke wisseling van generatie blijft er echter steeds minder Turkije over ten gunste van steeds meer Nederland.

Tijdens voetbaltoernooien zijn we inmiddels 100% voor Nederland. Mijn vrouw heeft liever dat ons bezoek op tijd volgens afspraak komt. Het weer houdt haar dagelijks bezig. Ik gluur door een gordijntje naar tuinierende buren. Ik kijk de kat uit de boom in plaats van iemand op de koffie uit te nodigen. En we stemmen niet meer standaard PvdA.

Alles verandert, alles beweegt. En zo hoort het.

Meer info?
Hengelo’s Weekblad (Wegener media)

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin